راهنمای خریداران برای خرید ویدئو پروژكتور : مرور یافتن ویدئو پروژكتور خوب آسان تر آن است كه تصور می كردید . هزاران ویدئو پروژكتور در حال حاضر در بازار وجود دارد ، اما می توانید با استفاده از این راهنمای خرید تا بهترین مدل برای نیازهای ارائه مطلب شما مشخص شود . همه آن چیزی كه نیاز دارید ، جواب به این 4 سوال ساده است ؟ چه رزولیشنی نیاز دارم ؟ چه میزان باید روشنایی باشد ؟ آیا وزن و قابلیت حمل آسان مهم است ؟ چقدر باید هزینه كنم ؟ بعد از مرور كلی این موارد اساسی ، به دنبال ویدئو پروژكتور تان بگردید . سپس ، می توانید لیست انتخاب هایتان را ساده تر و محدود تر كنید و سپس به موارد و قابلیت های كلیدی دیگر بیاندیشید . این مساله به شما كمك خواهد كرد مشخص كنید محصولاتی كه از لیست ، فاقد مشخصات موردنظرتان هستند . بعضی از این قابلیت ها احتمالا برای شما خیلی مهم اند ، پس آن ها را با دقت بررسی آن كنید . بعد از تهیه لیست ویدئو پروژكتورهای موردنظر ، می توانید مشخصات جزئی هركدام را هم نگاهی بیاندازید. راهنمای خریداران برای خرید ویدئو پروژكتور : رزولیشن مقدار اطلاعاتی كه كه می تواند بر روی صفحه در هر زمان نشان داده شود ، با رزولیشن ویدو پروژكتور مشخص می شود . رزولیشن به عبارت ساده ، به تعدا پیكسل هایی گفته می شود كه ویدئو پروژكتور برای خلق تصویر استفاده می كند . پیكسل های بیشتری كه استفاده شوند ، به معنی رزولیشن بالاتر است . رزولیشن معمولا با2 روش بیان می شود ، مثل 1024 در 768 ، كه اولین شماره ، تعداد پیكسل های افقی تصویر و دومین عدد ، نشان دهنده ی تعداد پیكسل های عمودی تصویراست . رزولیشن به روش دیگری هم بیان می شود ، مثلا 1024 در 768 به نام XGA بیان می شود . این روش نامگذاری ابتدا برای مانیتورهای كامپیوتر استفاده می شده اما در بین ویدئو پروژكتور ها هم گسترش یافته است . اگرچه دلیل خوبی برای استفاده از این روش است ، اینكه بخاطرسپاری این نامها آسان تر از حفظ كردن اعداد است . رزولیشن های معمول را در این مقاله بحث خواهیم كرد . هنگام صحبت از رزولیشن های ویدئو پروژكتور ، معمولا رزولیشن اصلی (native ) بیان می شود . اگر رزولیشن اصلی یك ویدئو پروژكتور 1024 در 768 پیكسل باشد ، به این معنی است كه مقدارهای واقعی پیكسل های فیزیكی در صفحه 1024 پیكسل افقی و 768 پیكسل عمودی است . چه رزولیشنی نیاز دارم ؟ ویدئو پروژكتورهای با رزولیشن های بالا ، نسبت به وپدئو پروژكتورهای با رزولیشن پایین تر ، قادرند جزئیات بیشتری از تصویر را نشان دهند. چون پیكسل های بیشتری برای ایجاد تصویر استفاده می شوند ، خود هر پیكسل ، كوچكتر می شود بنابراین خود پیكسل ها كمتر دیده می شوند ، البته پول بیشتری برای رزولیشن بالاتر باید بپردازید . ویدئو پروژكتورهای با رزولیشن پایین تر ، خیلی ارزان تر هستند و می توانند تصویری ایجاد كنند كه به روشنی و جذابیت وپدئو پروژكتورهای با رزولیشن بالا باشد . جز برای مواردی كه نیاز دارید جزئیات تصویر را به خوبی ببینید . وپدئو پروژكتورهای با رزولیشن پایین تر انتخاب بهتری خواهند بود برای زمانی كه قیمت برایتان خیلی مهم است . انتخاب های رزولیشن بعضی از رزولیشن های معمول ، این 4 نوع هستند : SVGA یا 800 در 600 – ویدئو پروژكتورهای SVGA مناسب اند برای آنهایی كه محدودیت بودجه دارند ، هرچند قیمت ها هر روزه بطور چشمگیری رو به كاهش است. هرچند بیشتر كامپیوتر ها رزولیشن های بالاتری را خروجی می دهند ، SVGA می تواند انتخابی خوب برای ارائه مطالب PowerPoint و نرم افزارهای دیگر كه خیلی به جزئیات وابسته نیستند ، باشند . XGA یا 1024 در 768 پیكسل – قیمت ویدئو پروژكتورهای XGA در چندساله اخیر بسیار پایین آمده و تقریبا استانداردی برای ویدئو پروژكتورهای اقتصادی شده اند . بیشتر كامپیوتر ها خروجی XGA اصلی می دهند ، بنابراین با تطبیق ویدئو پروژكتور XGA با كامپیوترتان مطمئن باشید كه هیچ جزئیاتی را از دست نخواهید یافت . SXGA یا 1280 در 1024 – ویدئو پروژكتور SXGA دارای رزولیشن بالایی هستند و قیمت بالاتری هم دارند . این محصولات هدف كاربران خصوصی و سطح بالایند و كابران workstation هستند . معمولا برای كنترل و فرمان ، مهندسی و نرم افزارهای CAD/CAM استفاده می شوند كه پیكسل های ریز و لبه های جزئیات ، مهم ترند . SXGA+ یا 1400 در 1050 پیكسل – ویدئو پروژكتورهای SXGA+ در حال محبوب تر شدن هستند و چندین انتخاب های خوب هم در این رده هستند . رزولیشنی مناسب عكس های دارای جزئیات زیاد و داده های گرافیكی و رزولیشنی فوق العاده برای نمایش متن و ارائه های PowerPoint خواهد بود. UXGA یا 1600 در 1200 پیكسل - UXGA برای نرم افزارهایی كه رزولیشن خیلی بالا و جزئیات و اطلاعات زیاد دارند ، مناسب اند . این ویدئو پروژكتورها خیلی گران هستند و كه رنج زیادی از تجهیزات كامپیوتری را پشتیبانی می كند . نسبتا ویدئو پروژكتورهای با این رزولیشن ، به نسبت در بازار كم هستند . چه رزولیشنی برای شما مناسب است ؟ یكی از فاكتورهای كلیدی در انتخاب رزولیشن مناسب , نرم افزاری است که اغلب استفاده می کنید . آیا نیازی به تصویری بسیار دقیق با جزئیات بصری کوچک نیاز دارید , یا به دنبال ابزاری برای ارائه مطلب عادی برای متن و گرافیک های کوچک است . اگر اغلب از سیستم برای ارائه های پاورپوینت , چارت ها , گرافیک ها , صفحه های گسترده اکسل و کارهای تجاری عادی , استفاده می کنید . احتمالا نیازی ندارید تا پول بیشتری برای ویدئو پروژکتوری با رزولیشن بسیار بالا بپردازید . ویدئو پروژکتور با رزولیشن SVGA و XGA عالی اند برای این نوع کاری و بهترین رزولیشن به نسبت قیمت هم هستند. اما اگر طرح های مهندسی , عکاسی های دیجیتال یا تصاویری دیگر با جزدیات زیاد را ارائه می دهید , احتمالا به ویدئو پروژکتوری با رزوبیشن SXGA یا بالاتر برای ایجاد تصویری قابل قبول برای هدف تان نیاز دارید . تطبیق دادن کامپیوترتان با وبدئو پروژکتور تان به یاد داشه باشید که بهترین رزولیشن برای ویدئو پروژکتورتان , همان رزولیشن کامپیوتری است که قصد دارید با آن کار کنید . اگر شما معمولا از کامپیوترهای نوت بوک / لپ تاپ استفاده می کنید که رزولیشن XGA دارند , ویدئو پروژکتوری خواهید خواست که رزولیشن اصلیش همان XGA باشد تا واضح ترین و صاف ترین تصویر را داشته باشید . به طور مشابه , اگر معمولا از کامپیوتری استفاده می کنید که رزولیشن بالاتر از XGA را خروجی می دهد , مثل SXGA+ , بهترین تصویر را زمانی خواهید داشت که از ویدئو پروژکتوری که با همان رزولیشن اصلی , استفاده کنید . امروزه ویدئو پروژکتورهای موجود در بازار , قادرند تا سیگنال های ورودی را که با رزولیشن اصلی شان متفاوت باشد ، پخش كنند. مثلا می توانید یک کامپیوتر با رزولیشن XGA به یک ویدئو پروژکتور قدیمی با رزولیشن SVGA متصل کنید . ویدئو پروژکتور به طور خودکار , سیگنال های ورودی 1,024 x 768 را به خروجی 800 x 600 اصلی تبدیل می کند . اگرچه , کمی از وضوح و جزئیات , در این پروسه از دست می رود , و درآخر تصویری خواهید داشت که به وضوح و شفافیت زمانی که سیگنال های ورودی با همان رزولیشن اصلی ویدئو پروژکتور باشد , نیست . این از دست دادن شفافیت در زمانی هم که بخواهید یک کامپیوتر XGA را به ویدئو پروژکتوری با رزولیشن بالاتر SXGA , وصل کنید هم اتفاق می افتد . معمولا تصویری قابل قبول خواهید داشت اما تبدیل ورودی 1,024 x 768 به خروجی 1,280 x 1,024 , بعضی نرمی هایی را هم در تصویر ایجاد می کند. به پروسه تبدیل فرمت های ورودی مختلف به فرمت خروجی اصلی ویدئو پروژکتور , scaling می گویند . بزرگ کردن رزولیشن کوچک , upconversion و کوچک کردن تصاویر بزرگ , compression نامیده می شود . بعضی از ویدئو پروژکتورها در scaling خیلی خوب عمل می کنند, بنابراین نتیجه کار , دارای نرمی های کمتری خواهد بود و تنزل کیفیت , تقریبا جزئی است . در بین ویدئو پروژکتورها ، کیفیت scaling بسیار متفاوت هستند و مانند همه تکنولوژی ها , در حال بهتر شدن است . scaling نکته ای قابل توجه است , بنابراین , در صورت امكان, سعی کنید نوع کار را ببینید تا ویدئو پروژکتور را همانطور که می خواهید ازآن استفاده کنید ، دیده باشید . وقتی مشخص شد چه رزولیشنی بیشتر با نیازهای شما هماهنگ است , می توانید به دنبال ویدئو پروژکتورهایی با همان رزولیشن باشید که محدووده انتخاب هایتان را کاهش می دهد . لیست تان احتمالا طولانی خواهد بود اما صبر داشته باشید . در زیر فیلترهای دیگری هم هست که لیست تان را کوتاه تر خواههند کرد تا بهتر به نیازهایتان نزدیك شود . راهنمای خریداران برای خرید ویدئو پروژكتور : شدت روشنایی ویدئو پروژکتورها در طیف وسیعی از نظر میزان خروجی نورهستند , که با واحد ANSI lumens ( انسی لومنس ) یا بطور خلاصه تر با lumens ( لومنس) بیان می شود . ویدئو پروژکتور روشن تر , دارای انسی لومنس بالاتری است و معمولا گران تر . بر خلاف تصور عام , همیشه روشن تر بهتر نیست . و هیچ راهی برای دانستن بهترین خروجی لومنس نیست . اگرچه فاکتور های مشخص هست تا مطمئن شوید ویدئو پروژکتورتان ، برای نوع کارتان خیلی تاریک یا روشن نباشد . چیزهایی که باید در نظر بگیرید وقتی روشنایی را انتخاب می کنید 4 نکته مهم در این مورد هست وقتی به دنبال روشنایی ویدئو پروژکتور تان هستید : چند نفر معمولا در اتاق هستند ؟ این مشخص می کند اندازه ویدئو پروژکتور که برای دید آسان برای هر نفر داشته باشد. هرچه تعداد افراد در یک اتاق بیشتر شود , اندازه تصویر باید افزایش یابد . چون هرچه نور بخواهد در تصویر بزرگتری پخش شود , روشنایی آن کمتر می شود . نور اتاق چقدر است ؟ یک اتاق تاریک بهترین تصویر را صرفنطر از روشنایی ویدئو پروژکتور خواهد داد . اگرچه اکثر ملاقات ها کمی نور لازم دارد برای یادداشت برداری و ارتباط چشمی . اتاقی که چراغ آن خاموش نمی شود یا کلید آن درون اتاق نیست با در جایی است که قابل دسترس نیست , به ویدئو پروژکتور پرنورتر نیاز دارد . چه نوع پرده ای برای ویدئو پروژکتور هست ؟ این می تواند اثری فوق العاده ای در روشنایی و کیفیت تصویر داشته باشد . بیشتر پرده های ویئو پروژکتور امروزه بازتاب نور خیلی خوبی دارند که سبب می شود حتی ویدئو پروژکتورهایی که نور کمی دارند , در حالت عادی خوب به نظر برسند . اگر اتاق , فاقد پرده ویدئو پروژکتور است , نیاز به ویدئو پروژکتور پرنورتری دارید چون بازتاب نور دیوار بسیار کم است . 4-نوع کارتان چیست ؟ نوع کار مانند آموزش و کارهای گروهی , به شدت روشنایی بیشتری نیاز دارند چون این نوع کارها , همچنین نور بیشتری هم برای یادداشت برداری و ارتباطات متقابل بین افراد دارد . کارهایی که از داده های گرافیکی , عکس ها و ویدئوها استفاده می كنند ، احتمالا بیشتر در اتاق های کم نورتر پخش خواهند شد , پس به آنچنان خروجی نور نیاز ندارند . اگر ویدئو پروژکتور در جاهای مختلفی استفاده می شود , هم داخل خانه و هم در خارج بخاطر مسافرت , جایی را ملاک قرار دهید که بیشتر استفاده می شود . در بازارهای امروزی , ویدئو پروژکتورها می توانند با خروجی انسی لومنس به شکل زیر دسته بندی می شوند : کمتر از 1000 لومنس – کمترین میزان خروجی نور که ویدئو پروژکتورها می دهند که ویدئو پروژكتورهای در این رده ، جزو ارزانترین ویدئو پروژکتورها هم هستند . برای نمایش ویدئوهای آموزشی و عکس ها در اتاق های کم نور , ویدئو پروژکتورهایی که در این رده اند , برای این نیازها می توانند مناسب باشند . به یاد داشته باشید , که خروجی روشنایی کم , به این معنی است که می خوهید ارائه تان را در اتاق تاریک یا خیلی کم نور پس تصویر روی پرده با نورهای محدود شده , تصویر بدی نخواهید شد . 1000 تا 2000 لومنس – این طیف لومنس , تعادلی بین عملکرد و قیمت است . این دستگاه ها برای اتاق کنفرانس هاس تجاری معمولی و استفاده در کلاس ، مناسبند . برای بهترین تصویر، ارائه ها باید در نور کم انجام شوند. یک اتاق کاملا تاریک معمولا ضروری نیست . 2000 تا 3000 لومنس - این نمایان دهنده رنج سطح بالای ویدئو پروژکتورهای قابل حمل و تقریبا قابل حمل است . ویدئو پروژکتورهای در این کلاس , مناسب برای اتاق کنفرانس های بزرگ و کلاس های درس بزرگ هستند . این ها انعطاف پذیری بیشتری با نور محدود شده محیطی می دهند , چون تصویر به اندازه کافی روشن است , میزان قابل قبولی از نور اتاق بدون آنکه تصویر خراب شود ، قابل تحمل است . این ویدئو پروژكتورها ، همچنین انعطاف پذیری بیشتری در اندازه اتاق می دهند که چون لومنس کافی برای صفحات بزرگ تر تولید می کنند . 3000 لومنس و به بالا – این ویدئو پروژکتورهای فوق العاده روشن , در چندین کلاس از نطر عملکرد قرار دارند. این دستگاه ها در رنج 3000 تا 12000 انسی لومنس هستند . قیمت این ویدئو پروژكتورها هم در رنج وسیعی هستند كه بسته به بقیه مشخصات آنها دارد . این ویدئو پروژكتورها در مكان های زیادی هم استفاده می شوند مانند اتاق های كنفرانس ، كلای های آموزشی ، مساجد و ... . راهنمای خریداران ویدئو پروژكتور های تجاری : وزن و قابلیت حمل نكنه مهم دیگری كه برای انتخاب یك ویدئو پروژكتور ایده آل نیاز دارید ، وزن آن است . اگر معمولا در راه هستید ، احتمالا سبكترین و قابل حمل ترین دستگاه كه با رزولیشن و روشنایی مورد نظرتان هم تطبیق داشته باشد ، منسب كارتان خواهند بود . دسته بندی ویدئو پروژكتورهای سبكتر از 7 پاوند ( حدودا 3 كیلو ) در این رده اند . اگر گهگاه سفر می كنید و همچنین قدرت بیشتری نباز دارید ، ویدئو پروژكتوری كمی سنگین تر ، نیازتان را رفع می كند . ویدئو پروژكتور های بین 7 تا 10 اوند ( حدودا 3 تا 4.5 كیلوگرمی ) مناسب تان است . این ویدئو پروژكتورها روشن تر و قوی تر از ویدئو پروژكتورهای زیر 3 كیلو است . اگر قصد مسافرت با ویدئو پروژكتورتان را ندارید ، اما هنوز می خواهید دستگاه جدیدتان را در محل كارتان ، از كلاس به یك كلاس و روزهای تعطیل آن را به خانه ببرید و در خانه استفاده كنید ، ویدئو پروكتورهای بسیار خوبی در رنج وزنی 10 تا 15 پاوند ( حدود 4.5 تا 7 كیلو گرمی ) كه می توانید به آنها توجه كنید. بالاخره ، اگر می خواهید ویدئو پروژكتورتان را در جای ثابتی استفاده كنید و نیازی به انتقال آن ندارید ، می توانید از مساله وزن بگذرید و به بقیه خصوصیات مثل روشنایی و قیمت و قدرت آن توجه بیشتری كنید . راهنمای خریداران ویدئو پروژكتور : قابلیت های كلیدی تا حالا لیست انتخاب هایتان محدود شده است . با در نظر گرفتن قابلیت های كلیدی كه سازنده ویدئو پروژكتور ارائه می دهد و دقت به موضوعات زیر ، لیست تان را محدودتر كنید : لنز زوم (Zoom lens ) : لنز زوم این امكان را به شما می دهد كه ویدئو پروژكتور را در جای راحتی قرار دهید و اندازه تصویر را تنظیم كنید . تعداد زیادی از ویدئو پروژكتورهای قابل حمل ، لنز زوم كم دارند . یك لنز زوم 1.2:1 فقط به شما این قابلیت را می دهد كه تصویر را تا 20درصد بزرگ كنید . شما اغلب می توانید ویدئو پروژكتور یك یا دو فوت جابجا كنید و اندازه تصویر مورد نظرتان را داشته باشید . اگر پرده نمایش ثابت دارید ، حتی رنج كم زوم به شما بسیار كمك خواهد كرد تا اندازه تصویر دقیق تان را تنظیم كنید . اگر می خواهید ویدئو پروژكتورتان را در محل های مختلف استفاده كنید ؛ احتمالا به رنج زوم متنوع تری نیاز دارید ، كه به شما انعطاف پذیری بیشتری می دهد برای انتخاب جا. رنج لنز زوم 1.1:1 تا 2.0:1 و بیشتر . شماره بالاتر ، زوم لنز قویتری دارد . تصحیح Keystone ( Keystone Correction ) : علاوه بر قابلیت لنز زوم ، كاربران باید فواید تصحیح Keystone را هم بدانند .اثر Keystone وقتی اتفاق می افتد كه ویدئو پروژكتور در زاویه ای غیر از روبروی پرده نمایش كه نتیجه آن این است كه تصویر كاملا مربع نخواهد بود . امروزه بیشتر ویدئو پروژكتورها دارای این قابلیت اند كه Keystone عمودی را تصحیح می كنند ، كه وقتی اتفاق می افتد كه ویدئو پروژكتورتان روبه پایین یا روبه بالا باشد . بقیه ویدئو پروژكتورها این قابلیت را دارند كهKeystone افقی را هم تصحیح كنند كه وقتی اتفاق می افتد كه در طرفین تصویر را نمایش دهید . توجه داشته باشید كه اعمال تصحیحKeystone معمولا نتیجه اش كمی كاهش جزئیات و شفافیت تصویر است اما می تواند فوق العاده ارزش داشته باشد كه وقتی ویدئو پروژكتورتان دقیقا نتواند تصویرمربع دهد . كنتراست (Contrast ) : كنراست نسبتی است بین تاریك ترین و روشن ترین قسمت تصویر . برای داشتن بهترین تصویر و فیلم ، نسبت كنتراست تصویر بهتر است بالا باشد ( 1500:1 یا بالاتر ) . برای گرافیك های كامپیوتری و ارائه اطلاعات ، معمولا كنتراست 400:1 بالاست . اگرچه ، نور اتاق بر روی كنتراست تصویر تاثیر دارد ، به این دلیل كه تاریكی ها را روشن تر می كند . با نورپردازی معمول اتاق ها ، ویدئو پروژكتور با كنتراست 400:1 با كنراست 1500:1 تقریبا متمایز است ، ولی بقیه فاكتورها یكسان است . اگر شما ویدئو پروژكتورتان را در اتاقی با نور محدود خوب استفاده كنید ، خروجی lumen از كنتراست مهم تر است . برای نمایش صحیح گرافیك و ویدئو اگرچه در اتاق تاریك ، كنتراست مهمتر می شود . استانداردهای سیگنال های ویدئو : بیشتر ویدئو پروژكتورهای تجاری ، سیگنال های composite video ، S-video و computer/RGB را به عنوان 3 نوع سیگنال استفاده می كنند . بیشتر ویدئو پروژكتورها همچنین سیگنال های YPbPr/YCbCr را هم می پذیرند . اگرچه ، 2 استاندراد سیگنال كاملا دیجیتالی كهDVI و HDMI هستند . كارت های گرافیك كامپیوترهای جدید ، قابلیت خروجی DVI و HDMI دارند كه به كاربرای این امكان را می دهند كه سیگنال ها را در همان فرمت دیجیتال نگه دارند و از تبدیل دیجیتال به آنالوك جلوگیری می كنند . اگر می خواهید عملكرد بهبود یافته و شما منبع ویدئویی دارید كه خروجی DVI و HDMI می دهد ، چك كنید كه كدام ویدئو پروژكتورها ورودی دیجیتال دارند . كه در مشخصات ویدئو پروژكتور به اسم های HDMI, DVI-I, یا DVI-D بیان می شود . پورت های كامپیوتر چندگانه : اگر می خواهید چند كامپیوتر یا منبع ویدئویی را در یك زمان به ویدئو پروژكتور وصل كنید ، مثلا ممكن است بخواهید یك كامپیوتر نوت بوك و یك كامپیوتر رومیزی را از هر2 منبع به دستكاه وصل كنید و ارائه های متوالی یا در یك زمان داشته باشد ، این قابلیت مهمی است . اگر ویدئو پروژكتورتان فقط یك ورودی كامپیوتر دارد ، مجبور خواهید شد نوت بوك تان را قطع كنید و در بین كارتان ، كامپیوتر رومیزی تان را وصل كنید . چك كنید تا مطمئن شوید كه ویدئو پروژكتورتان به اندازه كافی قابلیت ارتباطی دارد كه استفاده معمول تان را پشتیبانی كند . راهنمای خریداران ویدئو پروژكتور : قیمت وقتی محدوده هزینه تان را مشخص كردید ، توجه داشته باشید كه قیمت را از فروشنده مطمئن بخواهید و چون به احتمال زیاد قیمت اصلی با قیمت های سایت ه و فروشندگان مختلف متفاوت است . برای انتخاب فروشنده هم به دنبال فروشندگانی باشید كه سابقه خوبی دارند ، خدمات و گارانتی خوبی دارند ، و نظر افراد و شركت هایی كه قبلا از آنها خریدكرده اند را جویا شوید

خرابكاران اینترنتی، اكنون به مدد فن آوری های جدید، قادر به نوشتن كدهای مخربی هستند كه مانند تروریست های انتحاری خود را به جان اهداف مورد نظر خود بیاندازند. برای آنها اهمیتی ندارد كه از میلیون ها نامه حاوی این كدها، تنها هزاران مورد با موفقیت عمل كنند و بقیه به دلایل مختلف، قادر به تخریب و یا انتشار بیشتر نباشند. موفقیت یك تا پنج درصد از كل بدافزارهای منتشر شده هم برای نیل به اهداف مجرمانه و غیر قانونی آنها كافیست.

در گذشته اما، تنها راه تخریب یك رایانه، استفاده از فلاپی دیسك و یا CD های آلوده به كد های مخرب محسوب می شد و ویروس نویسان برای ایجاد تخریب های گسترده و وسیع در رایانه های جهان مجبور بودند از روشی خاص استفاده كنند: "روش خاموش و خزنده"

در این روش ابتدا مدت زمان تقریبی مورد نیاز برای انتشار و نفوذ كدهای مخرب در تعداد زیادی از رایانه ها و شبكه های سرتاسر جهان توسط خرابكاران محاسبه می شد و سپس یك تاریخ و یا مناسبت خاص برای فعال شدن این كدها انتخاب می گردید. آنها به نحوی طراحی می شدند كه تا لحظه شروع فعالیت، هیچ گونه اثر تخریبی در رایانه ها نداشته باشند و بطور همزمان در یك روز و یا لحظه خاص در كل رایانه های مورد حمله خود فعال شده و خسارت های فراوانی را در سطح جهانی بوجود بیاورند.

بنا به همین علت، مخرب ترین و مشهورترین ویروس های جهان در گذشته، كدهای زمان داری بودند كه در یك روز و یا ساعت خاص فعال می شدند. از مهمترین آنها میتوان به "Friday 13" ، "April 1st" ، "July 13th"، ‍"CIH/Chernobyl" و غیره اشاره كرد.

اما امروز، در شرایطی كاملاً متفاوت، خرابكاران اینترنتی از دو روش زمانی برای انتشار بدافزارها و ایجاد تخریب های گسترده در رایانه ها و شبكه های سرتاسر جهان استفاده می كنند: روش قدیمی یا همان انتشار "نرم و خزنده" و نیز روش جدید یعنی "حملات انفجاری و سریع"

ویروس های جدیدی كه با استفاده از روش نرم و خزنده منتشر می شوند، اغلب برای انجام حملات هدفدار، علیه یك شخص و یا شركت خاص بكار می روند. این ویروس ها ممكن است برای نفوذ در سیستم از طریق سایر كدهای مخرب، مانند تروژان ها و یا Bot ها، نیز مورد استفاده قرار گیرند. آنها می توانند تا مدت ها درسیستم باقی بمانند و فعالیت های تخریبی خود را بدون این كه توسط نرم افزارهای امنیتی شناسایی و ردیابی شوند، انجام دهند.

عملكرد ویروس ها و كدهای مخربی كه برای انتشار، از روش سریع و انفجاری استفاده میكنند، درست مانند یك بمب گذار انتحاری ست. تنها هدف آنها افزایش ناگهانی انتشار و ایجاد حداكثر تخریب ممكن در حداكثر تعداد سیستم ها و شبكه های قابل نفوذ است. آنها بیشتر برای ایجاد اختلال در عملكرد رایانه ها و نیز سرقت حجم زیادی از داده ها و اطلاعات مورد استفاده قرار می گیرند.

نویسندگان و منتشر كنندگان این نوع ویروس ها، به هیچ وجه نگران كشف ، ردیابی و خنثی سازی آنها توسط نرم افزارهای امنیتی نیستند. زیرا این نوع از كدهای مخرب با سرعتی باور نكردنی تنها در عرض چند ساعت قادر به نفوذ در هزارها و میلیونها سیستم هستند و حتی اگر بیشتر آنها هم شناسایی و پاكسازی شوند، تعداداندك باقی مانده، قادر به تأمین اهداف خرابكارانه مجرمان می باشند.

یك نمونه خطرناك از این ویرو سها كه توسط آزمایشگاه های امنیتی پاندا، ردیابی و كشف شد، تروژان جدیدی ست با نام Pirabbean.A، كه در پایان ماه می، ناگهان در قالب حجم وسیعی از نامه های الكترونیك به میلیون ها صندوق پستی در جهان ارسال شد. در این نامه ها از كاربران اینترنت دعوت شده بود تا با یك كلیك ساده، فیلم پرفروش و مشهور "دزدان دریای كارائیب" را بطور رایگان داونلود كرده و یا مشاهده كنند.

نویسنده و یا منتشركننده این تروژان، قطعاً این گونه می اندیشیده است كه موضوع و یا شكل این نامه ها حتی اگر بسیاری از كاربران را آگاه كند كه آن ها هرزنامه ای بیش نیستند و ریسك امنیتی بالایی هم دارند،‌ به هیچ وجه اهمیت ندارد؛‌ زیرا همیشه كاربران ناآگاه و كنجكاوی وجود دارند كه براحتی فریب این هرزنامه های كاملاً واضح را نیز بخورند.
درضمن، كشف، ردیابی و پاكسازی بسیاری از این هرزنامه ها توسط نرم افزارهای پیشرفته امنیتی نیز اهمیت چندانی ندارد. چون همیشه تعداد زیادی از كاربران (بازهم بخوانید كاربران نا اگاه)، نرم افزارهای امنیتی بروز شده ندارند و اصولاً در سیستم آنها چیزی به عنوان آنتی ویروس وجود ندارد.

اگر تنها یك كاربر از هزاران كاربری كه توسط این هرزنامه مورد حمله قار گرفته اند، روی لینك مخرب موجود در آن كلیك كنند، باز هم آمار راضی كننده ای برای خرابكاران ذی نفع خواهد بود، چرا كه این تروژان حداقل برای میلیون ها كاربر اینترنت ارسال شده است.

آیا زمان انتخابات نزدیك است؟ آیا كریسمس در راه است، روز ولنتاین چطور؟ درباره فیلم و یا آهنگ پرفروش هفته چیزی شنیده اید؟ كسی میخواهد با شما بیشتر آشنا شود؟ ... تمام این موضوعات براحتی به دامی فریبنده تبدیل می شوند تا كاربران اینترنت را به بازكردن پیغام ها، نامه ها و لینك های مخرب تحریك كنند و اصولاً برای خرابكاران اهمیتی ندارد كه در حمله بعدی تعداد كاربران فریب خورده و یا احتمال تخریب كاهش یابد، آنها در نهایت آرامش و به سادگی، تنها آدرس های گیرنده را افزایش می دهند. همین!

گفته می‌شود یكی از شرایط اساسی پیوستن به سازمان تجارت جهانی قبول معاهده حقوق مالكیت معنوی است و این در حالی است كه ایران در‌حال‌حاضر تمام تلاش خود را برای پیوستن به این سازمان انجام می‌دهد در صورتی كه هنوز به اساسی‌ترین شرط آن عمل نمی‌كند و افراد جامعه را كمتر به رعایت و توجه به این حقوق جلب می‌كند. به اعتقاد كارشناسان آی‌‌تی اگرچه احترام به حقوق فكری در فضای فیزیكی كمی رعایت می‌شود؛ ولی این رعایت و قبول حقوق در فضای سایبر كاملا نقض می‌شود.

مالكیت معنوی واژه‌ای كه شاید برای ما ایرانی‌ها واژه نسبتا جدیدی باشد آن طور كه از شواهد پیدا است، این نوع مالكیت در كشور ما به دلیل نبود ضمانت اجرای قوی چندان اجرا نمی‌شود و گفتنی است كه این عدم توجه و اجرا در فضای سایبر بیشتر مشهود است. اهمیت حقوق مالكیت معنوی تا جایی است كه كشورهای پیشرفته دنیا سال‌ها پیش با امضای توافقنامه‌ای سازمان جهانی مالكیت معنوی (WiPO) را در 14 ژوئیه سال 1967 تاسیس كرد كه این توافقنامه از آوریل سال 1970 به مرحله اجرا درآمد.
هدف اصلی سازمان حمایت از مالكیت معنوی در سراسر دنیا از طریق همكاری میان دولت‌ها و در صورت امكان، همكاری با سایر سازمان‌های بین‌المللی است. در حال حاضر 84 كشور عضو سازمان Wipo هستند و این در حالی است كه ایران هنوز آمادگی خود را برای حضور در این سازمان اعلام نكرده است.

مالكیت معنوی
حقـــوق مــالكیت فـكــــری (Intellectual Property Rights) كه بیشتر در ایران با عنوان مالكیت معنوی از آن یاد می‌شود عمدتا موضوعاتی را كه زاده فكر و اندیشه بشر است شامل می‌شود كه براساس آن حقوقی برای پدید آورنده اثر شناخته می‌شود كه همواره افراد جامعه مكلف به رعایت آن هستند. كشورها برای رعایت این حق از سوی افراد جامعه به وضع قوانینی پرداخته‌اند كه تا قبل از ظهور اینترنت و شبكه‌های رایانه‌ای تا حدودی قابل اعمال بود؛ ولی امروز حقوق مالكیت فكری یكی از حوزه‌های اصلی اختلافات قانونی در شبكه‌های رایانه‌ای و اینترنت است. به دلیل اینكه مالكیت فكری در ایران آنچنان كه باید رعایت نمی‌شود، بنابراین یكی از زیرمجموعه‌های اصلی آن كه همان قانون كپی‌رایت است چندان جدی گرفته نمی‌شود.

رضا باقری، مدیر گروه فناوری‌های نوین پژوهشكده مجلس درباره حقوق فكری در فضای مجازی می‌گوید: «مالكیت فكری در این فضا به دو دسته تقسیم‌بندی می‌شود یك دسته شامل همان آثار فیزیكی هستند كه در محیط بیرونی وجود دارند مانند كتاب، نقاشی، عكس، مقاله و ... كه به صورت دیجیتالی درآمده و در فضای سایبر به نمایش گذاشته می‌شوند. دسته دیگر هم مربوط به خود فضای مجازی است كه شامل اطلاعات، طراحی وب‌سایت و ... می‌شود.» گفته می‌شود مالكیت فكری در ایران به دو بخش ادبی (كتاب، نرم‌افزار، عكس ...) و صنعتی (علامت تجاری، اختراع و...) تقسیم می‌شود و این در حالی است كه در كشورهای دیگر مالكیت فكری چندین بخش مجزای دیگر را نیز شامل می‌شود.

سپیده دولت‌شاهی، وكیل دادگستری و دانشجوی رشته مالكیت فكری دانشگاه تهران در این مورد می‌گوید: «در زمینه مالكیت فكری، كنوانسیون‌های زیادی در جهان وجود دارد كه مهم‌ترین آنها كنوانسیون پاریس و برن است كه اولی شامل مالكیت‌های صنعتی و دومی مالكیت‌های ادبی و هنری را در برمی‌گیرد. وی در ادامه می‌افزاید: ایران سال‌ها پیش یعنی در حدود سال 1337 به كنوانسیون پاریس پیوسته بود اما به كنوانسیون برن كه اصلی‌ترین چالش‌ها را هم در برمی‌گیرد هنوز نپیوسته است. در واقع به همین دلیل هم حقوق پدیدآوردندگان و آفرینندگان خارجی در ایران اصلا رعایت نمی‌شود.
به طور مثال مترجمی، كتاب فرانسوی را بدون این كه از خالق آن اثر اجازه بگیرد در ایران ترجمه و به فروش می‌رساند یا نرم‌افزارهای خارجی كه به دلیل حمایت نكردن از قانون كپی‌رایت به صورت قفل شكسته در اختیار افراد كثیری از جامعه قرار می‌گیرد.

دولتشاهی در زمینه حقوق ادبی پدید آوردندگان ایرانی هم می‌گوید: قانون مالكیت ادبی و هنری داخلی كه در رابطه با ایران باشد، وجود دارد و هر فردی كه بخواهد نوشته كسی را كپی كند حتما باید از خالق اثر اجازه بگیرد. اما در پاره‌ای مواقع در این زمینه هم نقض‌هایی دیده می‌شود. در واقع رعایت نشدن این قانون داخلی از طرف كاربران نشان دهنده نبود قانون در حوزه مالكیت فكری در ایران نیست؛ چرا كه در فضای فیزیكی هم قانون وجود دارد؛ ولی افراد دست به سرقت، قتل و ... می‌زنند كه این نشان‌دهنده نبود ضمانت اجرایی قانونی قوی است و نه نبود قانون. دولتشاهی درباره بیشترین بحثی كه در زمینه مالكیت فكری در ایران وجود دارد چنین توضیح می‌دهد كه در حال حاضر آنچه كه در جامعه ما مطرح می‌شود این است كه به طور مثال كتابی قبل از این كه در فضای فیزیكی منتشر شود، فردی آن را روی فضای اینترنت گذاشته كه این عمل باعث می‌شود افراد بدون پرداخت پول آن را دانلود و استفاده كنند و از این طریق كاملا حقوق فكری پدیدآورنده را از بین ببرند و این در حالی است كه در كشورهای پیشرفته افراد هنگام دانلود چنین كتاب‌هایی با استفاده از كارت‌های اعتباری مخصوص مبلغ خاص آن را پرداخت می‌كنند. با وجود چنین شرایطی آن حقی هم كه قبلا تا حدودی رعایت می‌شد، كاملا از بین می‌رود.

چالش‌ها
به گفته باقری چالش‌های اصلی دیده شده در زمینه مالكیت فكری این است كه به این قانون آن چنان كه باید بها داده نمی‌شود و به مراتب قوانین وابسته به آن نیز در كشور اجرا نمی‌شود. مشكل دیگری هم كه در این زمینه دیده می‌شود این است كه چون ایران هنوز به این معاهده جهانی نپیوسته است؛ بنابراین اكثر نرم‌افزارها و محصولاتی كه ما استفاده می‌كنیم، خارجی و قفل شكسته است و همچنین عمده كسانی هم كه از این محصولات استفاده می‌كنند خود دستگاه‌های اجرایی هستند.» باقری در ادامه می‌افزاید: «ادامه این روش باعث شده است كه به نوعی حقوق فكری نرم‌افزارها و محصولات ادبی داخلی هم رعایت نشود و در واقع به نوعی به مالكیت‌های ادبی و صنعتی داخلی هم لطمه وارد شود.»

در همین زمینه دولتشاهی چنین بیان می‌كند كه «یكی از اصلی‌ترین مشكلاتی كه پیش‌تر از این با آن رو‌به‌رو بودیم، این مساله بود كه مردم به هیچ وجه نمی‌دانستند كه حقوق فكری به چه معنی است اما در حال حاضر مشكل اساسی این است كه اموال فكری را مردم به عنوان اموالی كه دارای ارزش اقتصادی هستند، بشناسند و آن را قبول كنند. وی در ادامه می‌گوید: «چون هنوز افراد جامعه این نوع مالكیت را قبول نكرده‌اند بنابراین آن را به راحتی نقض می‌كنند بدون اینكه عذاب وجدانی داشته باشند كه این نقض مالكیت فكری در فضای سایبر بیشتر دیده می‌شود؛ چرا كه نقض این قانون در این فضا نیاز به پتانسیل بالایی ندارد.» باقری معتقد است كه برای اینكه این مالكیت نیز مانند مالكیت مادی در جامعه مورد قبول واقع شود باید در گام اول اصلاح قانون صورت بپذیرد و دوم اینكه یك ضمانت اجرای قوی روی نحوه اجرای آن نظارت داشته باشد. همچنین از جمله فعالیت‌های دیگری را كه می‌توان برای بها دادن به این مالكیت انجام داد آگاه ساختن مردم نسبت به حقوق مالكیت فكری است.

پیوستن به WTO
گفته می‌شود یكی از شرایط اساسی پیوستن به سازمان تجارت جهانی قبول معاهده حقوق مالكیت معنوی است و این در حالی است كه ایران در‌حال‌حاضر تمام تلاش خود را برای پیوستن به این سازمان انجام می‌دهد در صورتی كه هنوز به اساسی‌ترین شرط آن عمل نمی‌كند و افراد جامعه را كمتر به رعایت و توجه به این حقوق جلب می‌كند. به اعتقاد كارشناسان آی‌‌تی اگرچه احترام به حقوق فكری در فضای فیزیكی كمی رعایت می‌شود؛ ولی این رعایت و قبول حقوق در فضای سایبر كاملا نقض می‌شود.
با رشد فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات این چنین به نظر می‌رسد كه مسوولان اجرایی كشور بررسی‌های لازم را نسبت به این حقوق انجام داده و برای جلوگیری از گسترش سرقت و نقض حقوق افراد در این حوزه به این معاهده بپیوندد و آن را در كشور لازم‌الاجرا كند. چرا كه با اجرای این حقوق شاید قوانین زیرمجموعه آن مثل قانون كپی‌رایت نیز در كشور اجرا شود.

داده ها در برنامه های کامپیوتری دارای نقشی بسیار مهم بوده و همواره نحوه ذخیره و بازیابی آنان از مهمترین مباحث در دنیای گسترده نرم افزار بوده و خواهد بود. فراموش نکنیم که هدف از ذخیره سازی داده ها، بازیابی آنان در زمان مناسب و با سرعت مطلوب است .روش های ذخیره سازی داده ها در بستر زمان، دچار تغییر و تحولات گسترده ای شده و با ظهور پدیده اینترنت و ضرورت طراحی و پیاده سازی نرم افزار بر روی بستر فوق وارد مرحله جدیدی شده است. در این مقاله به بررسی معماری برنامه های کامپیوتری با محوریت داده پرداخته و گزینه های ذخیره سازی داده ها بررسی می گردد . 

ذخیره سازی داده
ذخیره سازی داده ها ، روشی بمنظور ذخیره اقلام متفاوتی از اطلاعات در کنار یکدیگر با هدف تشکیل یک واحد اطلاعاتی منسجم و یکپارچه است. اقلام اطلاعاتی منفرد،به تنهائی کمتر مورد استفاده قرار می گیرند. اطلاعات مورد نظر زمانی بعنوان منابع اطلاعاتی با ارزش مطرح خواهند بود که ما قادر به ذخیره سازی آنان درساختاری مناسب و همراه با سایر اقلام اطلاعاتی باشیم .
برای ذخیره سازی داده ها از روش های متعددی استفاده می گردد :

غیر ساختیافته . در این روش، داده ها دارای هیچگونه ساختاری نمی باشند ( نظیر Memo های ساده )

ساختیافته - غیر رابطه ای . داده ها بصورت واحدهای مجزاء قرار می گیرند. سازماندهی واحدها عموما" با توجه به اولویت استقرار آنها تعیین می گردد . فایل های CSV)Comma Separated value) و یا فایل هائی که محتویات آنان توسط Tab از یکدیگر جدا می شوند، فایل های صفحات گسترده نظیر Excel ، فایل های سرویس دهنده Exchange ، فایل های Active Directory ، فایل های ISAM(Indexd sequential access method )، نمونه هائی در این زمینه می باشند .

سلسله مراتبی . در این روش، داده ها بصورت یک ساختار درختی سازماندهی می گردند. هر درخت دارای مجموعه ای از گره بوده که هر گره خود می تواند شامل چندین گره دیگر باشد .سندهای داده XML ، نمونه ای از این مورد است .

بانک های اطلاعاتی رابطه ای . در روش فوق، داده ها در جداولی سازماندهی می گردند . ستون ها در جدول شامل یک نوع خاص داده بوده و سطرها شامل رکورد خاصی از اطلاعات می باشند . جداول می توانند از طریق ستون های خاصی بیکدیگر مرتبط تا امکان استفاده از داده های مشترک ( یکسان ) بین آنها فراهم گردد. سرویس دهنده SQL ، بانک اطلاعاتی Access و بانک اطلاعاتی Oracle نمونه هائی در این زمینه می باشد .

بانک اطلاعاتی شی گراء . در این روش، داده ها بصورت مجموعه ای از اشیاء سازماندهی می شوند . نظیر Objectivity/DB

محیط های متصل (Connected)
در گذشته بمنظور دستیابی به داده ها همواره از یک محیط متصل ، استفاده می گردید . یک محیط متصل، محیطی است که کاربر و یا برنامه مورد نظر، می بایست بصورت پیوسته به یک منبع داده متصل باشند . روش فوق دارای مزایای زیر است :

یک محیط ایمن که پشتیبانی آن ساده تر خواهد بود .
کنترل همزمانی بسادگی انجام خواهد شد .
داده ها نسبت به سایر روش ها ی موجود، بهنگام تر می باشند .
معایب :

می بایست یک اتصال پیوسته با شبکه وجود داشته باشد .
توسعه سیستم، دارای چالش های خاص خود است .
مثال :

کارخانه ای که نیازمند یک اتصال دائم و همیشگی با سرویس دهنده مربوطه بمنظور مدیریت و آگاهی از آخرین وضعیت محصولات ورودی و خروجی به انبار مربوطه است.
یک بنگاه تجاری که نیازمند یک اتصال دائم بمنظور آگاهی از آخرین وضعیت اطلاعاتی در رابطه با تعداد و قیمت سهام است .
محیط های غیرمتصل (Disconnected )
همزمان با پیدایش اینترنت، سناریوی عملیات غیر متصل به امری عادی تبدیل شده است . بموازات افزایش استفاده از دستگاههای handheld ، رویکرد فوق ، بسیار متداول و مورد توجه قرار گرفته است .Laptop ,Notebook و سایر کامپیوترهای قابل حمل، این امکان را بدست آورده اند که از برنامه ها حتی در مواردیکه ارتباطی با سرویس دهنده و یا بانک اطلاعاتی وجود ندارد ، بتوان استفاده نمود. در اغلب حالات، افراد بصورت کامل در یک محیط متصل و یا غیر متصل کار نمی کنند، بلکه محیط استفاده شده تلفیقی از دو رویکرد فوق است . یک محیط غیر متصل ،محیطی است که بر اساس آن کاربر و یا یک برنامه بصورت پیوسته به یک منبع داده مرتبط و متصل نخواهد بود. کاربران موبایل که با Laptop کار می کنند، اولین کاربران در محیط های غیر متصل می باشند . کاربران می توانند زیر مجموعه ای از داده ها را دریافت و در یک کامپیوتر غیر متصل مستقر و پس از اعمال تغییرات لازم مجددا" آنان را به محل مرکزی ذخیره سازی داده ها ، ارسال نمایند .

مزایا :

قابلیت انجام عملیات و فعالیت های مورد نیاز در زمان دلخواه و ارتباط با منبع داده در زمانی دیگر بمنظور پردارش
سایر کاربران می توانند از ارتباط استفاده نمایند .( بهینه سازی اتصالات همزمان به یک منبع داده )
بهبود در کارآئی و توسعه برنامه
معایب :

داده ها همواره بهنگام نخواهند بود .
تغییرات اعمال شده می تواند باعث بروز تناقص اطلاعاتی شده و می بایست اقدامات لازم در این خصوص ، پیش بینی گردد .
مثال :

در یک سیستم مالیاتی ، ضرائب مالیاتی ممکن است طی یک سال و یا حتی چندین سا ل یک مرتبه تغییر نمایند ، بنابراین اصلاح جداول در بانک اطلاعاتی مربوطه ، می تواند بصورت غیرمتصل و در زمان مورد نیاز انجام پذیرد.

مدل های متفاوت برنامه ها برای دستیابی به داده ها
مدل های دستیابی به داده ، همزمان با تکامل تدریجی کامپیوتر نیز متحول و دگرگون شده است ( از بشدت محلی بودن تا بشدت توزیع شده ) . همزمان با افزایش کاربران و حجم اطلاعات ، مدل دستیابی به داده از یک کاربر در رابطه با یک برنامه به چندین کاربر از طریق اینترنت، گسترش پیدا کرده است . آخرین تحول در این راستا به مدل مبتنی بر سرویس های وب XML ، بر می گردد .
تعریف Tire : در یک مدل دستیابی به داده ، Tire ( ردیف - طبقه ) ، یک سطح منطقی و یا لایه ای است که عناصر منطقی مربوط به یک برنامه بر روی آن مستقر می گردند( نه یک tire فیزیکی). . طبقات ( لایه ها ) ، می تواند بر روی یک و یا چندین کامپیوتر و یا حتی Tire فیزیکی، مستقر گردند . تعداد Tire ها به تعداد سطوح بر می گردد( نه تعداد کامپیوترهای فیزیکی که سرویس ها را تقسیم نموده اند) . این سطوح عموما" دارای موارد زیر است :

Client-tire . لایه فوق ، با نام Presentation و یا User Service نیز نامیده شده و شامل بخش رابط کاربر است .

Bussiness Logic Tire . شامل منطقی است که با منابع داده مرتبط می گردد . این Tire میانی (Middle) ، شامل بخشی از برنامه است که با داده ها مرتبط می گردد ( مثلا" ایجاد یک ارتباط با منبع داده). لایه فوق، اغلب بصورت فیزیکی و در تمام لایه ها پیاده سازی می گردد . مثلا" بعنوان یک Stored Procedure در کنار منبع داده، یک کلاس همراه یک سرویس دهنده برنامه و یا حتی کدهای همراه برنامه سرویس گیرنده .

Data Service Tire . لایه فوق ، شامل داده هائی است که Bussiness Logic از آنان در برنامه ها استفاده می نماید .

Interoperability . شامل منطقی است که امکان ارتباط بین برنامه های متعدد بر روی سیستم های عامل متفاوت و یا انواع متفاوت داده ها را فراهم می نماید. مثلا" سرویس های وب XML می توانند توسط هر نوع سیستم عامل، میزبان و استفاده گردند .

مزایای Tires
مهمترین مزیت افزودن Tire ، قابلیت گسترش و توسعه یک برنامه است . هر Tire اضافه، امکان افزودن کاربران بیشتر و ایزوله نمودن یک سطح از منطق برنامه را فراهم می نماید . ایزوله نمودن منطق، این امکان را فراهم می نماید که تغییرات لازم در یک برنامه بدون نیاز به اعمال تغییرات در سایر Tier ها ، صورت پذیرد. مثلا" در یک برنامه One-tire ، اعمال تغییر در هر سطح از منطق برنامه، مستلزم ترجمه مجدد برنامه و توزیع آن خواهد بود .

تکامل مدل های دستیابی
مدل های متفاوت دستیابی به داده به مرور زمان دچار تحول شده است .
 

One -Tire . مدل فوق، عموما" شامل یک کاربر بوده و تمامی سه لایه در یک کامپیوتر مستقر ( لایه بندی ) می شوند . مثلا" یک بانک اطلاعاتی شامل یک کاربر
مزایا : چون هر چیز در یک محل قرار می گیرد تمام عناصر بسادگی قابل دستیابی خواهند بود.
معایب : بهنگام سازی برنامه ها مستلزم کدهای اولیه برنامه بوده و پس از اعمال تغییرات و ترجمه مجدد ، می بایست برنامه برای هر یک از کاربران ارسال مجدد گردد. در این مدل قابلیت واقعی برای گسترش وجود ندارد . 

Two-Tire . لایه User و Business Logic در یک Tire قرار گرفته و Data Service در لایه دوم قرار خواهد گرفت . مدل فوق، عموما" شامل دو و یا بیش از دو کامپیوتر است . مثلا" یک بانک اطلاعاتی که Businesses Logic بین دو Tire تقسیم می گردد . بخشی از منطق در برنامه سرویس گیرنده و بخشی دیگر بعنوان Stored procedure در Data Tire ذخیره می گردد.
مزایا : برخی از جداسازی ها را ارائه می نماید .
معایب : توسعه مشکل خواهد بود، چراکه سرویس گیرندگان بصورت یک Fat Client مطرح و شامل لایه های Presentation و Business Logic می باشند. توزیع و پشتبانی نرم افزار یکی دیگر از مشکلات موجود در این مدل است .

Three-Tire . هر سرویس در یک لایه مجزا قرار می گیرد. Bussiness Logic در یک Middle Tire جدید مستقر می گردد.
مزایا : نوع مطلوبی از جدا سازی را ایجاد نموده و حجم سرویس گیرنده نازک( لاغر!) می شود . در این مدل سرویس گیرنده بصورت thin client بوده که صرفا" شامل منطق و یا لایه Presentation است.
معایب : مدیریت آن بمراتب پیچیده تر بوده و از لحاظ امنیتی انعطاف و توسعه پذیری مدل N - Tier را ندارد .

N - Tire . یک بانک اطلاعاتی گسترده که دارای سرویس گیرندگان متعدد از طریق یک سرویس دهنده برنامه می باشد . Tier های جدید می تواند با توجه به ضرورت های منطقی مورد نیاز، اضافه گردد .
مزایا : امکان اجرای برنامه های متعدد بر روی سیستم های عامل گوناگون بمنظور ارتباط با کاربر و داده فراهم می گردد .
معایب : مسایل مربوط به امنیت دارای چالش های خاص خود است . RPC)Remote Procedure Call) نمی تواند از طریق فایروال ها ،عبور داده شوند .

N-Tire with web Interface . سرویس ها بین اینترنت و اینترانت از طریق Tier اضافه سرویس دهندگان اختصاصی اضافه در شبکه، توزیع می گردد .
مزایا : هزینه بکارگیری نرم افزار بر روی سرویس گیرنده بسمت صفر میل می کند . بهنگام سازی صرفا" بر روی سرویس دهندگان WEB و Application انجام خواهد شد . پروتکل HTTP امکان عبور از طریق فایروال را خواهند داشت .
معایب : دارای چالش های امنیتی خاص خود است .

در پایان لازم است به این نکته اشاره گردد که با افزایش Tier ها ، از یکطرف امکان گسترش برنامه بیشتر شده و از طرف دیگر، پیچیدگی مدل دستیابی به داده ها ، افزایش می یابد.

جهان فناوری اطلاعات از تعدادی دستگاه کامپیوتر و شبکه های غول پیکر تشکیل شده اما تمامی این شبکه ها و دستگاه های موجود در آن به وسیله ماده سیالی به نام محتوا معنا پیدا می کند. درواقع محتوا همان چیزی است که با ابزارهای گوناگون ارتباطی مانند کتاب، مجله، تلویزیون، ویدئو و ماهواره نیز تطبیق یافته و به وسیله این ابزارها در سطح جامعه جهانی جاری می شود. بحث بر سر محتوا و مالکیت آن از دیرباز به عنوان یکی از موضوعات مهم جهان امروز به شمار می رفته و جدل های قانونی و حقوقی بسیاری نیز بر سر چگونگی انجام و اجرای آن صورت گرفته است. هرچند برای بسیاری در ایران کپی رایت و حقوق معنوی حداقل از سطح نوشتاری بالاتر نیامده، اما امروزه کمتر محتوایی در جهان بدون داشتن حقوق معنوی خاص ارائه می شود. کاربران ایرانی که بدون قوانین حق مالکیت معنوی با جهان تکنولوژی اطلاعات خو گرفته اند درواقع از معدود کاربران جهان هستند که آزادانه می توانند هر محتوایی را از روی شبکه ها برداشت کرده و مورد استفاده قرار دهند، برای کاربران ایرانی حتی محدودیتی برای استفاده از نرم افزار نیز وجود ندارد و سال ها است کاربران این مرز و بوم با نرم افزارهایی سروکار دارند که با قفل های شکسته و یا به همراه نرم افزار های کرک (قفل شکن) به آنها عرضه شده است. در چنین بازار به هم ریخته ای از قضا حالا می توان شرکت هایی را یافت که کار آنها فقط کپی و بسته بندی نرم افزارهای قفل شکسته است و بسیاری از آنان از طریق این کپی کاری و بدون پرداخت یک دلار بابت حق لیسانس استفاده و کپی این دسته از نرم افزارها به نان و نوایی رسیده اند و اسمی به هم زده اند. بسیاری از این دسته از شرکت ها روی محصولات سراسر کپی خود این جمله را با تاکید نوشته اند که هرگونه کپی و فروش مجدد از نرم افزارهای این بسته نرم افزاری ممنوع است. درواقع در اینجا حداقل اگر کپی ممنوع نیست فعلاً کپی کردن از کپی ممنوع شده است.
● کپی رایت و ایجاد ضابطه
حدود یک سال قبل حکم محکومیت هشت نفر از تکثیرکنندگان غیرمجاز یک نرم افزار مترجم صادر شد و متهمان تنها به پرداخت جزای نقدی محکوم شدند. این شاید یکی از معدود پیگیری های حقوقی در زمینه مالکیت معنوی در فضای دیجیتالی در ایران بود که آن هم با پیگیری های شرکت ایرانی تولید کننده نرم افزار مترجم و پس از مدت ها به نتیجه حداقلی رسید. هرچند مشخص نشد میزان ضرر و زیانی که کپی کاران محترم از این طریق به شرکت مزبور وارد ساخته اند واقعاً جبران شد یا نه. این پرونده از تیرماه سال ۸۳ و با شکایت تولید کننده نرم افزار مترجمی آغاز شد که قادر بود متون تخصصی را به ۴۴ رشته گوناگون ترجمه کند. پس از آنکه این پرونده برای رعایت کار تخصصی به شعبه هفت بازپرسی کارکنان دولت ارجاع شد با هماهنگی اداره عملیات ویژه آگاهی و همچنین کمیته مبارزه با جرایم رایانه ای قوه قضائیه پیگیری های سازمان یافته ای در خصوص کشف نرم افزارهای تقلبی و شناسایی متهمان به عمل آمد و پس از بررسی های لازم طی چند عملیات اداره آگاهی موفق به دستگیری متهمان به همراه سی دی های قفل شکسته شد و پس از آن با انتقال متهمان و سی دی های مکشوفه به دادسرا رسیدگی قضایی این پرونده آغاز شد. دادگاه سرانجام با توجه به دلایل موجود در پرونده هشت نفر را به خاطر نقض حقوق پدیدآورندگان نرم افزار مجرم دانسته رای به محکومیت کپی کنندگان داد ولی با توجه به رعایت حال مرتکبین که سن کم و شرایط خاص جرم عنوان شد حکم محکومیت آنها به جزای نقدی تخفیف یافت هرچند گفته شد در صورت تکرار برابر با ماده ۱۳ قانون حمایت از پدیدآورندگان نرم افزارهای رایانه ای مجازات زندان در انتظار آنها خواهد بود. نمونه پرونده هایی از این دست را عمدتاً با شکایت برخی تولید کنندگان نرم افزار ایرانی می توان در دادگاه های ایران پیدا کرد، محکومیت تعدادی از کسانی که مرتکب چنین کپی کاری هایی شده اند نیز نشان می دهد که حداقل از نظر قانونی در این زمینه خلأ وجود ندارد. اما امروزه به راحتی می توان نرم افزارهای غیرایرانی را در بازارهای نرم افزار پیدا کرد که چندین برابر ارزان تر از قیمت واقعی آنها به فروش می روند. به واقع به نظر می رسد که قانون پدیدآورندگان نرم افزار و جرایم آن صرفاً در مورد مواردی است که نرم افزار در داخل کشور تولید شده است چراکه نرم افزارهای خارجی به شکل علنی و واضح و درواقع پشت ویترین به فروش می رسند.
هرچند آئین نامه هایی از قبیل حمایت از پدیدآورندگان نرم افزار هم اکنون در کشور شکل اجرایی به خود گرفته اما بسیاری از کارشناسان اعتقاد دارند که نپیوستن به سازمان های مالکیت معنوی مانند سازمان کپی رایت جهانی عملاً اجرای چنین آئین نامه هایی را به صورت فقط یک تمرین کپی رایت درآورده است.
سهیل مظلوم رئیس انجمن شرکت های انفورماتیک که خود در تدوین آئین نامه حمایت از حقوق پدیدآورندگان نرم افزار همکاری داشته در این زمینه می گوید: با تدوین این آئین نامه تمام طرف های درگیر در تولید و ایجاد یک نرم افزار اعم از پدیدآورنده، مالک و ثبت کنندگان تکلیف خود را دانستند و حقوق مادی و معنوی آنها مشخص شد تا هنگام اجرای عملی دچار ابهام نشوند و با تدوین این آئین نامه حد فاصل میان نرم افزار و سخت افزار منتفی شد.
با این حال حتی مظلوم هم تاکید می کند که این آئین نامه صرفاً در حیطه داخل قابلیت اجرا دارد و صرفاً می تواند تمرینی باشد تا در آینده و در صورت پیوستن به کپی رایت جهانی با مشکلات نرم افزاری کمتری در داخل کشور مواجه شویم.
با این حال حتی خوشبین ترین کارشناسان نیز معتقدند که باید برای اجرای چنین آئین نامه ای یک متولی مشخص وجود داشته باشد. تا پیش از این صحبت از شورای عالی انفورماتیک بود اما از چند سال قبل و با مشخص شدن طرح ایجاد سازمان نظام صنفی رایانه ای این موضوع به آن نهاد سپرده شد. هرچند هنوز از سوی سازمان نظام صنفی رایانه ای در زمینه قوانین مربوط به کپی رایت و حق مالکیت معنوی فعالیت بیرونی مشخصی دیده نشده اما به نظر می رسد موجه ترین مرجع برای پیگیری این دسته از موضوعات و اجرای آئین نامه مذکور همین سازمان باشد.
محمدامین شهرستانی رئیس مجمع ناشران الکترونیکی نیز اخیراً در یک مصاحبه اینگونه اظهارنظر می کند که کپی رایت باید در اولویت کاری کمیته قرارگیرد، زیرا کار با محتوا مرتبط است و تا زمانی که امنیت سرمایه گذاری در بخش محتوا نداشته باشیم، هیچ حرکت دیگری نتیجه نخواهد داشت، به گونه ای که اطلاعات محصولات تولیدی در مسیر دستبرد حقوقی متخلفان قرار می گیرد.به گفته شهرستانی کپی رایت همچنان مهمترین مشکل این صنف است. او تاکید می کند : ما صنف را به عنوان ایجاد ضابطه می خواستیم، به گونه ای که قبل از تشکیل دادگاه برای رسیدگی به مشکلات تولید کنندگان داخلی با اخطارهای کتبی به واحدهای متخلف مقابله کند، همچنین سازمان با شناسایی فروشگاه های مجاز برای فروش نرم افزار آنها را به استفاده از نرم افزار اصلی متعهد کند، از طرفی حرکت کپی سی دی ضابطه مند باشد و نظارت بر کارخانه های تکثیر سی دی وجود داشته باشد. به اعتقاد وی سازمان نظام صنفی باید قادر باشد کمتر از۲۴ ساعت واحدهای متخلف را شناسایی کند و با دادن اخطار آنها را جریمه و یا تعطیل کند تا تولیدکننده ها اسیر سیکل چندساله دادگاه ها نشوند.
● خلاء قانونی
موضوع کپی رایت در حوزه دیجیتال هرچند با حضور و گسترش استفاده از کامپیوتر و اینترنت شکل جدی تری به خود گرفته اما سال ها است در جهان به عنوان یک بحث پیاده شده شکل و قالب اصلی خود را پیدا کرده است. به رغم اینکه کپی رایت در این حوزه در جهان به صورت نسبتاً یکسانی اعمال می شود، اما تغییرات سریع تکنولوژی عملاً ریسک استفاده های غیرقانونی از محتوا را روی ابزارهای دیجیتالی افزایش داده است. مشهورترین مورد در این زمینه جنجال هایی بود که سایتی با عنوان «نپستر» خلق کرد. این سایت به کاربران اینترنتی اجازه می داد با دانلود کردن یک نرم افزار خاص به آهنگ های مورد علاقه خود گوش بدهند. هرچند نپستر هزینه یک بار استفاده از این آهنگ ها را پرداخته بود اما به دلیل آنکه این آهنگ ها را در اختیار میلیون ها کاربر اینترنتی قرار داد از سوی صنعت موسیقی تحت تعقیب قرار گرفته و درست در زمانی که این سایت به اوج محبوبیت خود رسیده بود، دادگاه حکم به تعطیلی آن داد. نپستر درواقع از خلاء قانونی در زمینه ارائه موسیقی روی اینترنت استفاده کرد. اما به نظر می رسید آنها حداقل هوشمندی مدیران شرکت کازا را نداشتند. کازا به دنبال نپستر پا به میدان گذاشت و نرم افزاری را روی سایت خود ارائه داد که کاربران می توانستند از طریق آن به جست وجوی فایل های مورد علاقه خود ( از جمله فایل های موسیقی) بپردازند. در این میان کازا برای آنکه اسیر شکایت های خرد کننده صنعت موسیقی قرار نگیرد نرم افزار خود را به گونه ای طراحی کرد که کاربران موسیقی ها را نه از سایت این شرکت بلکه از کامپیوتر دیگر کاربران دانلود کرده و استفاده کنند. کازا با این کار عملاً قدرت مانور تکنولوژی را در مقابل قوانین سنتی به رخ کشید هرچند صنعت موسیقی هم بیکار ننشست و این بار کاربرانی را هدف قرار داد که با استفاده از نرم افزار کازا به دانلود غیرقانونی موسیقی می پرداختند.
اما موسیقی همه موضوعات مربوط به حقوق معنوی را در اینترنت تحت تاثیر قرار نداده است. گوگل به عنوان شرکتی که همواره در فکر توسعه و کسب سهم بیشتر از فضای دیجیتالی است یکی دیگر از شرکت هایی است که در معرض چنین اقدامات قانونی قرار داشته است. چند ماه قبل درست پس از آنکه این شرکت اعلام کرد قصد دیجیتالی کردن کلیه کتاب های موجود در کتابخانه های بزرگ جهان را دارد بنگاه های انتشاراتی بزرگ جهان اعلام کردند که تصمیم دارند علیه این اقدام گوگل اعلام جرم کنند. گوگل البته می گوید تمامی تلاش خود را به کار خواهد گرفت تا با ارائه بهترین و منطقی ترین خدمات، منافع شرکایش را در این پروژه حفظ کند. اگرچه مقامات ارشد گوگل حاضر نشده اند توضیح دهند چطور قصد دارند با آن لاین کردن کتب منافع خود، ناشران و نویسندگان کتاب را حفظ کنند اما آدام اسمیت مدیر ارشد تولید تجاری گوگل اعتقاد دارد که گوگل بر مبنای تعامل با سایرین و اصل خودداری از به مخاطره انداختن منابع سایرین پا به عرصه حیات گذاشت. غول جست وجوگر اینترنت حاضر نیست به شکایاتی که تا این مقطع دریافت کرده، اشاره کند. یکی از سخنگو های گوگل گفته بود شرکت متبوعش ناشران را از طرف های ذی نفع در پروژه های دیجیتالی کردن کتابخانه ها می داند اما حاضر به ارائه توضیحات بیشتری در این زمینه نشده بود. این در حالی است که تا پیش از اعلام برنامه گوگل بسیاری از ناشران مشارکت در زمینه انتشار آن لاین کتب برروی شبکه جهانی وب را فرصتی طلایی برای خود می پنداشتند اما امروز ورود این غول را به عرصه نشر و کتاب خطری جدی برای خود تلقی می کنند. با این حال مقامات گوگل قصد ندارند با گذاشتن کل یک کتاب روی سایت خود عملاً این شرکت را در معرض هزاران شکایت قرار دهند. شیوه کار گوگل نیز مشابه کازا به نوعی منفعت بردن از این قضیه با توجه به محدودیت های قانونی است. پیشنهاد گوگل این است که وقتی کتابی به روی بانک کتب این پورتال قرار می گیرد کاربر تنها می تواند چند صفحه از آن را مطالعه کند اما در صورتی که تمایل داشته باشد کتاب را به طور کامل مطالعه کند به لینکی ارجاع داده می شود که او را به سایت ناشر و عرضه کننده کتاب ارجاع می دهد. اگر قرار باشد کتاب با پرداخت وجهی در اختیار شخص قرار گیرد گوگل از محل قراردادن آگهی بر روی وب سایت ناشران منافعی به دست می آورد که بخشی از آن به مالکان سایت ها تعلق می گیرد. آنچنان که مدیران گوگل می گویند آنان مانند سایر خدمات متعارف گوگل بابت جست وجوی کتب و معرفی ناشران هزینه ای دریافت نمی کنند و عواید آنها از بابت دریافت پورسانت فروش هم ناچیز است. همین مسئله باعث شد که بسیاری از ناشران حاضر شوند در پروژه آزمایشی گوگل مشارکت کنند. آنچه مایه ناخرسندی ناشران شد گسترش برنامه گوگل بود که براساس آن حیطه ارائه کتب به کتابخانه های بزرگ نیز رسید و این پورتال از تصمیم خود برای دیجیتالی کردن کتاب های موجود در کتابخانه های بزرگی چون آکسفورد و نیویورک خبر داد. گوگل می گوید صرفاً آن دسته کتب موجود در این کتابخانه ها دیجیتالی می شوند که کپی رایت ندارند اما این نیز لطمه ای به کار ناشران خواهد بود.
فضای دیجیتالی تعاریف جدیدی را به وجود آورده و ضرورت های جدیدی را می طلبد. موضوع محتوا و مالکیت معنوی آن از جمله مباحث بحث برانگیزی است که احتمالاً با فراگیر شدن و گسترش شبکه های ارتباطی در داخل کشور ما شکل جدی تری به خود خواهد گرفت. به رغم این بحث هایی از این دست همچنان نیز در جهان وجود دارد ولی مشکل کشور ما این است که همچنان در بحث کپی رایت جدا از سایر جهان پیش می رود. این در حالی است که اینترنت و فناوری های مبتنی بر آن فضاهای مرزگونه را شکسته اند و عملاً ما را در یک مجموعه جهانی قرار داده اند. به طور طبیعی در چنین مجموعه جهانی بدون رعایت قوانین عملاً زندگی ممکن نیست و وفق دادن هرچه سریع تر با این زندگی می تواند هزینه های کمتری را در آینده به ما تحمیل کند.